The Call of Cthulhu

این مرد خودش انگار از دل یکی از داستان‌هایش بیرون آمده بود. چهره‌اش آن‌قدر خاص و عجیب بود که مردم هنوز هم وقتی عکسش را می‌بینند حس می‌کنند این آدم یا سه شب نخوابیده یا حقیقت جهان را دیده و دیگر نتوانسته مثل بقیه زندگی کند.

عملاً تبدیل شد به نماد نویسنده‌های گوتیک و وحشت کیهانی. اما چیزی که لاوکرفت را مهم کرد فقط ظاهر مرموزش نبود — او نوعی از وحشت را ساخت که قبل از او خیلی رایج نبود: ترس از ناشناخته بودن جهان.

کتاب با روایت‌هایی پراکنده، اسناد مرموز، فرقه‌های عجیب و کابوس‌های مشترک جلو می‌رود و کم‌کم تصویری از موجودی باستانی به نام Cthulhu ساخته می‌شود؛ موجودی که انگار هزاران سال خوابیده و فقط حضورش می‌تواند عقل انسان را نابود کند.

حرکت کثیفی بود. خیلی هم مؤثر بود.

بدون لاوکرفت، احتمالاً بخش بزرگی از بازی‌ها، فیلم‌ها و داستان‌های امروزی اصلاً این شکلی نبودند.

حتی مفهوم «دانش ممنوعه» و «جنون ناشی از حقیقت» که امروز در صدها بازی و فیلم می‌بینی، مستقیم از جهان لاوکرفت آمده.