DanMachi

اسمش از همون اول آدمو گمراه می‌کنه. فکر می‌کنی قراره فقط یه انیمه هارم ساده با اسم عجیب باشه، بعد می‌زنی پلی و می‌بینی نه… طرف اومده واقعا زندگی کنه تو دانجن. من اینو فکر کنم دو بار دیدم، البته نه همه‌ی فصل‌هاشو، و راستش حتی نرفتم چک کنم الان ۲۰۲۶ تموم شده یا هنوز دارن از دانجن هیولا درمیارن یا نه. ولی مهم نیست، چون تجربه‌اش ارزششو داشت.

داستان حول محور بل کرنل می‌چرخه، یه پسرک ضعیف و بی‌تجربه که اول کار بیشتر شبیه NPC هست تا قهرمان. ولی چیزی که DanMachi رو دوست‌داشتنی می‌کنه همین تلاش بل برای بهتر شدنه. مخصوصا اون انگیزه معروفش: قوی شدن برای رسیدن به یه دختر خیلی خفن که اسمش الان تو مغزم نیست (ولی تو مغز بل حک شده). همین هدف ساده باعث میشه هی بره تو دانجن، کتک بخوره، نزدیک مرگ بره، دوباره برگرده قوی‌تر.

فضای انیمه ترکیب خوبیه از اکشن، فانتزی، یه ذره طنز، یه ذره احساس، و البته خدایان بیکار که از بالا نشستن دارن با آدم‌ها بازی می‌کنن چون حوصله‌شون سر رفته. دانجن هم واقعا حس خطر میده، نه فقط یه سیاه‌چاله تکراری. هر چی جلوتر میری، استرسش بیشتر میشه و می‌فهمی اینجا شوخی نداره.

در کل DanMachi از اون انیمه‌هاست که شاید همه‌ی فصل‌هاش رو ندیده باشی، شاید حتی یادت نیاد آخرش چی شد، ولی حس کلیش تو ذهنت مونده. یه داستان رشد شخصی ساده ولی دوست‌داشتنی، با قهرمانی که از صفر شروع می‌کنه و واقعا براش زحمت می‌کشه.

جمع‌بندی خیلی خلاصه: اسمش مسخره‌ست، ولی خودش نه 😄 اگه انیمه‌های فانتزی + پیشرفت کاراکتر دوست داری، این یکی کاملا می‌چسبه. و آره، شاید یه روز منم برگردم ببینم آخرش بل بالاخره به اون دختره رسید یا هنوز داره فارم می‌کنه.