Goblin Slayer

Goblin Slayer – تاریک، بی‌رحم، اما سرراست و بدون ادا

«Goblin Slayer» از آن انیمه‌هایی است که از همان ابتدا تکلیفش را با بیننده روشن می‌کند. نه قرار است قهرمانانه و الهام‌بخش باشد، نه دنبال فانتزی رنگی و شاد است.

صراحت بی‌پرده

دنیا خشن است، گابلین‌ها بی‌رحم‌اند و داستان هم قرار نیست دل‌سوزی کند. این صراحت شاید بزرگ‌ترین نقطه قوت سری باشد.

انتظارات واقع‌بینانه

البته اگر انتظار اثری در حد و اندازه‌های Berserk را داشته باشی، احتمالاً کمی ناامید می‌شوی. از نظر عمق داستانی و تاثیرگذاری، «Goblin Slayer» به آن سطح نمی‌رسد و بیشتر در نقش یک انیمه‌ی تیره برای گذران وقت ظاهر می‌شود. با این حال، سری جذابیت‌های خاص خودش را دارد.

شخصیت اصلی منحصربه‌فرد

تمرکز وسواس‌گونه شخصیت اصلی روی نابودی گابلین‌ها، فضای سرد و بی‌احساسش، و نگاه کاملاً مکانیکی او به مبارزه، باعث می‌شود حداقل هویت مشخصی داشته باشد. اینجا خبری از سخنرانی‌های قهرمانانه نیست؛ فقط کار است، خون است، و ادامه دادن.

«فقط کار است، خون است، و ادامه دادن.»