Miss Kobayashi's Dragon Maid

Miss Kobayashi's Dragon Maid – حمله اژدهاها، بامزگی مطلق و نابودی تدریجی قلب بیننده

«Kobayashi Dragon Maid» از آن انیمه‌هایی است که بی‌هیچ هشدار قبلی می‌آید، درِ قلبت را می‌شکند، مقدار خطرناکی بامزگی داخلش می‌ریزد و بعد خیلی عادی وانمود می‌کند که این رفتار کاملاً طبیعی است.

آرامش خطرناک

این سری اصلاً عجله‌ای ندارد؛ آرام، گرم و دوستانه جلو می‌رود و دقیقاً به همین دلیل است که قبل از اینکه بفهمی، کاملاً به شخصیت‌ها وابسته شده‌ای. Kobayashi شاید در نگاه اول یک کارمند ساده با زندگی روتین باشد، اما واکنش‌هایش به دیوانه‌بازی‌های اژدهایی اطرافش، یکی از ستون‌های اصلی کمدی سری است.

کمدی طبیعی و بی‌تکلف

داد زدن‌های معروفش وقتی Tohru خرابکاری می‌کند، دقیقاً همان چیزی است که مخاطب می‌خواهد ببیند؛ نه اغراق الکی، نه ادا، فقط خستگی خالص انسانی در برابر یک اژدهای بیش‌ازحد پرانرژی.

Kanna - تعریف جدید از Precious

و بعد می‌رسیم به Kanna. اگر این شخصیت را دوست نداشته باشی، احتمالاً احساسات انسانی‌ات نیاز به آپدیت دارد. Kanna تعریف جدیدی از «precious» ارائه می‌دهد؛ از راه رفتن‌های بی‌صدا و نگاه خالی از شرارتش گرفته تا توهین‌های خشک و خونسردش به Kobayashi در قسمت‌های اول که دقیقاً به همان اندازه بامزه‌اند که غیرمنتظره.

او همزمان هم دل‌ات را می‌برد، هم می‌زند وسط احساساتت.

تعادل بین شادی و جدیت

نکته جالب اینجاست که با وجود فضای شاد و فان، انیمه بلد است کِی جدی شود. طولانی بودن سری کمک می‌کند رابطه‌ها طبیعی رشد کنند، و وقتی به قسمت‌های پایانی می‌رسی، مخصوصاً آن پیک‌نیک معروف که همه کنار هم جمع می‌شوند، ناگهان متوجه می‌شوی داری با گلوی گرفته نگاه می‌کنی.

«همان لحظه‌ای که با خودت می‌گویی: نه… تموم نشه لطفاً.»

موسیقی و فضاسازی

موسیقی هم دقیقاً همان کاری را می‌کند که باید؛ نه توی صورتت می‌زند، نه ناپدید می‌شود. آهنگ‌ها حس روزمره، آرامش و صمیمیت سری را تقویت می‌کنند و باعث می‌شوند حتی ساده‌ترین صحنه‌ها هم دلنشین باشند.