My Dress-Up Darling

اولین برخورد من با «My Dress-Up Darling» کاملاً تصادفی بود. داشتم بین استیکرهای تلگرام می‌چرخیدم که یهو با یک دختر انیمه‌ای فوق‌العاده بامزه روبه‌رو شدم و با خودم گفتم: «این کیه و چرا اینقدر cute ـه؟» چند دقیقه بعد گوگل، چند تا سرچ، و فهمیدم با یک انیمه‌ی در راه طرفیم که نصف اینترنت منتظرشه. همون‌جا معلوم بود قراره ترند بشه.

و خب… شد.

این انیمه ترکیبی از بامزگی، کمدی، کمی خجالت‌زدگی سالم و دنیای کاسپلیه. شخصیت‌ها به‌طرز عجیبی دوست‌داشتنی‌اند، مخصوصاً Marin که انگار طراحی شده تا تبدیل به عکس پروفایل، استیکر، میم و والپیپر همه بشه. از اون شخصیت‌هایی که هر جا ظاهر می‌شن، فضا رو روشن‌تر می‌کنن.

داستان خیلی ساده و روونه، دقیقاً همون‌قدر که باید. نه می‌خواد مغزت رو بسوزونه، نه ادعای عمیق بودن داره. همه‌چیز در خدمت سرگرمیه؛ خنده، موقعیت‌های بامزه، و اون حس خوبِ دیدن دو نفر که دارن کم‌کم به هم نزدیک می‌شن بدون اینکه اعصابت خرد بشه.

«My Dress-Up Darling» از اون انیمه‌هاست که می‌بینی، لبخند می‌زنی، حال‌دلت بهتر می‌شه و بعدش می‌فهمی چرا انقدر سر و صدا کرده. نه شاهکاره، نه دنبال پیام سنگین، ولی دقیقاً همون چیزی‌یه که قول می‌ده: فان، شیرین و به‌شدت دوست‌داشتنی.