Strike the Blood

Strike the Blood از آن انیمه‌هاست که سعی نمی‌کند وانمود کند فقط یک ژانر دارد. برعکس، با اعتماد به نفس کامل می‌آید می‌گوید: اکشن می‌خواهی؟ دارم. کمدی؟ هست. خون‌آشام، تاریکی، لحظه‌های احساسی، رومنس، حتی یک ذره غم؟ همه با هم، بفرما.

داستان حول محور یک شخصیت اصلی می‌چرخد که ناخواسته وارد دنیایی می‌شود خیلی بزرگ‌تر و خطرناک‌تر از چیزی که فکر می‌کرده. همین تضاد بین زندگی نسبتاً عادی و قدرت‌های عجیب‌وغریب، باعث می‌شود هم موقعیت‌های خنده‌دار داشته باشیم، هم لحظه‌هایی که فضا کاملاً سنگین و تاریک می‌شود.

من شخصاً خیلی با شخصیت اصلی ارتباط گرفتم. نه فقط به‌خاطر قدرت‌هایش، بلکه به‌خاطر واکنش‌هایش به اتفاقات. یک آدم که وسط این‌همه هرج‌ومرج، هنوز سعی می‌کند انسان بماند. کاراکترهای کناری هم خوب طراحی شده‌اند و هر کدام نقش خودشان را دارند، طوری که داستان هیچ‌وقت احساس خالی بودن نمی‌دهد.

یکی از نقاط قوت اصلی Strike the Blood اینست که احساسات مختلف را پشت سر هم به تو می‌دهد، بدون اینکه حس کنی همه‌چیز زورکی است. یک قسمت می‌خندی، قسمت بعد یک‌کم می‌روی تو فکر، بعدش دوباره اکشن و هیجان. این تنوع باعث می‌شود دیدنش خسته‌کننده نشود و راحت تا آخر دنبالش کنی.

جمع‌بندی صادقانه: Strike the Blood یک انیمه کامل و سرگرم‌کننده است. شاید نخواهد خیلی فلسفی یا پیچیده باشد، ولی دقیقاً می‌داند هدفش چیست: سرگرم کردن و درگیر نگه داشتن بیننده. من کامل دیدمش، لذت بردم، و بدون شک دیدنش را پیشنهاد می‌کنم.