The Elder Scrolls V: Skyrim

اسکایریم - قسمت اول

شروع سفر

The Elder Scrolls V: Skyrim - Bethesda Game Studios

اسکایریم؛ از کجا شروع کنم اصلا؟

اسکایریم؟ جدی می‌پرسی از کجا شروع کنم؟ اولین باری که اسمش به گوشم خورد، دبیرستان بود. تنها چیزی که ازش توی ذهنم مونده بود چند تا تصویر باگ‌خورده بود. یکی داشت با کمان، تبر شلیک می‌کرد. نه تیر، تبر. یکی دیگه؟ لاک‌پشت‌های نینجا روی یه کوه برفی. همون‌جا مغزم گفت «این یا شاهکاره یا فاجعه. هر دوش جذابه».

سال ۲۰۱۵ بود، دی‌وی‌دی بازی رو از دوستم گرفتم. نگاه کردم دیدم فقط یک دی‌وی‌دی. گفتم داداش شوخی می‌کنی؟ بازی ۲۰۱۱، فقط یه دی‌وی‌دی؟ کال آو دیوتی MW2 توی ۲۰۰۹ چهار تا دی‌وی‌دی داشت. این چیه دیگه؟ نصبش کردم، اجرا کردم، اولین چیزی که دیدم چی بود؟ ۸۰۰×۴۸۰، توی پنجره. انگار ویندوز XP داشت باهام قهر می‌کرد. خوشبختانه با دو تا کلیک توی لانچر درست شد و… این‌طوری سفر شروع شد.

قلاب اصلی؟ مادها. صد درصد مادها.

از همون اول چیزی که اسکایریم رو برام خاص کرد، مادها بود. یعنی من هنوز درست نفهمیده بودم دراگون‌بورن کیه که دیدم:

  • My Little Pony ماد داره
  • توماس قطار تبدیل میشه به اژدها
  • هر چی فکر کنی، هر چی فکر نکنی

با خودم گفتم: «داداش این دیگه چه بازی‌ایه؟ اینو حتما باید دستکاری کرد.»

قبلا تو یوتیوب ویدیوهای PewDiePie و بقیه رو دیده بودم. ملت داشتن بازی رو تبدیل می‌کردن به سیرک، و خوشحال هم بودن. همین شد که منم رفتم سمت مادینگ.

مادینگ سخته؟ آره. خیلی هم سخته. ولی…

بذار رک بگم: مادینگ اسکایریم سخته. خیلی.

اما فقط تا وقتی که نمی‌خونی.

به محض اینکه یاد بگیری:

  • Requirements رو بخونی
  • Installation steps رو دقیق انجام بدی
  • و غر نزنی که «چرا کار نمی‌کنه»

همه‌چی راه می‌افته. الان؟ من ماد اسکایریم رو برای صبحونه می‌خورم. با دردش حال می‌کنم. بعضی وقتا هنوز گیج می‌شم، ولی تهش؟ هر مادی باشه راه می‌افته. خواندن، آزمون و خطا، و کمی فحش زیرلب.

ابزارهای مدرن: تازه الان ابزارها خیلی بهتر شدن. MO2، Vortex، LOOT، Nemesis… دیگه بازی‌ات مثل قدیما با یه ماد ساده منفجر نمی‌شه. نسبتا.

اولین پلی‌ترو؟ فاجعه‌ی تمام‌عیار

اولین بار که بازی رو جدی شروع کردم، یه مشکل عجیب داشتم. هر وقت Sneak می‌کردم و حدود پنج ثانیه راه می‌رفتم… Crash.

نه ارور، نه هشدار، نه هیچی. فقط دسکتاپ. مثل یه سیلی محترمانه.

هیچ ایده‌ای نداشتم چی کار کنم. فقط می‌دونستم یه انیمیشن مقصره. ولی چون اون موقع نه MO2 داشتم، نه Vortex، نه بک‌آپ درست‌وحسابی… برگشتن به حالت اولیه؟ غیرممکن.

نتیجه؟ بی‌خیال Stealth Archer شدیم. رفتیم Boom Boom. شمشیر، جادو، انفجار. هر چی یواش بود حذف.

الان البته می‌دونم استفاده از مود منیجر چقدر مهمه. اون موقع؟ فقط درد بود و تجربه. بیشتر درد.

پایان قسمت اول

برای قسمت اول کافیه. اسکایریم تازه داره نفس می‌کشه، هنوز به مراحل جنون کامل نرسیدیم. قسمت دوم قراره درباره اعتیاد واقعی، لیست مادهای ۳۰۰تایی، و این باشه که چطور یه بازی ۲۰۱۱ هنوز داره وقت و عقل آدمو می‌خوره.